چهارشنبه, 13 اسفند 1399
  • ساعت : ۸:۴۴:۲۸
  • تاريخ :
     ۱۳۹۹/۰۷/۱۹ 
  • کد خبر : ۲۰۰۲۸۹
جان از تن آواز ایران رفت
...

خنیا به سوگ می‌نشیند

آواز، با درد و دریغ دمساز، می‌موید

چنگ، درمانده و دلتنگ، گیسو می‌پریشد 

تار، زار، می‌گرید

نی، جان‌گزای و جگرسوز، می‌نالد،

تنبک، دمادم، از غم بر سر می‌کوبد

چرا؟

زیرا بزرگ‌مرد آواز ایران، استاد محمدرضا شجریان، آن خرم‌خوی خنیایی، که یادش گرامی باد! به مینوی برین شتافته است تا از این پس بهشتیان را، با گلبانگ پهلوی و مینوی خویش، بیافساید(افسون کند) و دل از آنان برباید و دری از هنر جان‌پرور، بر رویشان، بگشاید.

ای شگفتا شگفت

چرا عمر طاووس و دراج کوته؟

چرا زاغ و کرکس زید در درازی؟

 

"میر جلال‌الدین کزازی"

 

 

امتیاز :  ۵.۰۰ |  مجموع :  ۱

برچسب ها

    5.7.13.0
    V5.7.13.0